Wczoraj w nocy dostałam natchnienie żeby zrobić pizzę.

A dziś rano bodziec żeby szybko wstać (koszmar o Bruk Logan).

I robiłam tę pizzę, robiłam, do sklepu pojechałam, mięsko zmieliła, podsmażyłam, ciasto zrobiłam (nie podsmażałam), cebule kroiłam i kroiłam bo pisało: w drobniutką kosteczę, no a dwa zdrobnienia i to jedno po drugim zobowiązują. Potem pieczarki. Potem jeszcze pomidory ze słoika. Cebulkę zeszkliłam (albo i nie, nie wiem, nie znam się) na oleju, bo oliwa droga, dodałam pomidorki i czosnku 3 ząbki (pisało 1 ale dla mnie to mło). Maciupką cukińkę z pola wkroiłam do pieczarek i smarzyłam. Ciasto rosło sobie ze 4 godziny bo musiałam po mamę pojechać. I nakładałam na blachę w kolejności: ciasto, sosik pomidorowy, oregano, oregano, duuużo oregano, mięsko, pieczarki z cukinią. I do piekarnika. Miało sie piec 20 minut, piekło sie dłużej niż 30 minut. I ser żółty oczywiście, dużo dużo sera. I sobie jeszcze przypomniałam o sosie czosnkowym, że ja przepis znam (po 4 łyżki śmietany i majonezu, 2 łyżeczki musztardy, sól, 3 ząbki czosnku i troszkę posiekenaej drobno pietruszki( smaku pietruszki co prawda nie czuć, ale wygląda lepiej)). Noo a jak wyciągnęłam kielichy i kazałam bratu najlepsze wino przynieść to rodzina sie aż wyprostowała. I tak jedliśmy wyprostowani, z pomocą widelcy i noży, i pełnoletni popijali najlepszym winem, i było tak smacznie.

A teraz jest pełen zlew garów, a nawet poza zlew.

I jak to dobrze że człowieka coś natchnie czasem i Bruk Logan go obudzi przed siódmą w wakacje.... :)))